ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਇੱਕ -ਇੱਕ ਕਰਕੇ ਹਰ ਇੱਕ ਪੱਤਰ ਸੁੱਕ ਜਾਂਦਾ ਏ
ਰੁੱਖਾਂ ਵਾਂਗੂੰ ਇੱਕ ਦਿਨ ਬੰਦਾ ਮੁੱਕਦੇ ਮੁੱਕਦੇ
ਮੁੱਕ ਜਾਂਦਾ ਏ
ਅੱਖਾਂ ਤੇ ਮੈਂ ਸਬਰਾਂ ਦੇ
ਬੰਨ ਇਹਨੇ ਪੱਕੇ ਕਰ ਦਿਤੇ ਨੇ
ਹੰਝੂਆਂ ਦਾ ਹੜ੍ਹ ਅੱਖਾਂ ਤੀਕਰ ਆਂਦੇ ਆਂਦੇ ਰੁੱਕ
ਜਾਂਦਾ ਏ
ਪਿਓ ਦੀ ਭਾਰੀ ਪੱਗ ਜਦ ਪੁੱਤ
ਦੇ ਸਿਰ ਦੇ ਉੱਤੇ ਵੱਝ ਜਾਂਦੀ ਹੈ
ਜਿੰਮੇਵਾਰੀ ਪੈ ਜਾਂਦੀ ,
ਸਿਰ ਝੁੱਕਦੇ -ਝੁੱਕਦੇ
ਝੁੱਕ ਜਾਂਦਾ ਏ
ਔਖੇ ਵੇਲੇ ,ਤੰਗ ਕਮਾਈਆਂ , ਤਾਹਨੇ -ਮਿਹਣੇ ਇਸ
ਦੁਨੀਆਂ ਦੇ
ਟੁੱਕ ਰੋਟੀ ਚਲਣ ਦਾ ਝੋਰਾ
ਹਾਸੇ -ਖੁਸ਼ੀਆਂ ਟੁੱਕ ਜਾਂਦਾ ਏ
ਰੱਖੋ ਥੋੜੀ ਅਣਖ ਅਨਾ,
ਝੁੱਕ -ਝੁੱਕ ਕੇ ਸਲਾਮਾਂ ਕਿਓਂ ਕਰਦੇ ਓ
ਜਿਸ ਦਿਨ ਵੰਦਾ ਝੁੱਕ ਜਾਂਦਾ
ਏ , ਉਸ ਦਿਨ ਵੰਦਾ ਮੁੱਕ ਜਾਂਦਾ ਏ
Shayar Satpal Khayaal
No comments:
Post a Comment